محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )
مقدمه 16
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى )
وحيد دهر محمّد على كه هفت سپهر * نديده ثانى وى را به حلم در كيهان دُرِ يگانهء باقر كه نُه فلك در دهر * به علم وعدل وامامت چو او نداد نشان يگانهاى كه به هر دو سراى هفت افلاك * چو او نديده به جاه و به رأى فطنت وشأن مصنّفى كه شده تا ابد به اين عالم * هماره واله تصنيف نيك آن انسان شرافت از نبويه به جمله دنيا داد * بدان نمط كه رسول مكرم از فرقان دم روات نمود زپند منع المنع * زخلق منع بديها به صفحهء امكان گرفته بود مدام او به يك مقامع علم * زبهر قطع مقال سراسر عدوان مقر گزيد چو بر مجلس امامت داد * بسا رواج اماميّتش به ملك جهان زعدل وحلم نه او را عديل در گيتى * زقدر وفهم نه او را بديل در دوران زعز ورفعت و از جود او فكر واله * زقدر وهمت از جان آن گمان حيران